สุดท้าย..สอบ

สอบ..เสร็จแล้ว..(จนได้)

วันสุดท้ายของการสอบ

วินาทีสุดท้ายของการสอบ

ความรู้สึกแตกต่างกันลิบลับ..

ก่อนสอบ..กังวล ไม่พร้อม เป็นห่วง และ กลัว

หลังสอบ..สบายใจ หมดแล้ว จบแล้ว และช่างมัน

สอบเสร็จแล้วเด้อ...

คงไม่มีอีกแล้ว คงจะเป็นการสอบครั้งสุดท้ายในชีวิต

ณ บัดนี้ และตลอดไป

เพราะต่อไปนี้..คือ ทำงาน ทำงาน และทำงาน อย่างเดียวเท่านั้น

คงไม่ได้ไปเรียนที่ไหนอีกแล้ว.. แม้จะให้ไปอีก..ก็ไม่ไปแล้ว

เพราะ..พอแล้ว..

แต่เรื่องชีวิตยังต้องเรียนกันต่อไปอีกยาว จนกว่าจะ..ตาย...

สอบเสร็จแล้วเด้อ..

บอกกับตัวเอง..ไม่ได้บอกใคร

พูดกับตัวเอง...ไม่ได้พูดกับใคร

ความสุขภายในตัวเอง

ความดีใจอยู่ในตัวเอง

ความขอบคุณอยู่ข้างในจิตใจ

ความขอบคุณอยู่ในส่วนลึกของจิตวิญญาณ

ความขอบคุณ..ต่าง ๆ ในชีวิต

สอบเสร็จแล้วเด้อ..

อิสรภาพที่ต้องการตลอดเวลาสองปี

ความหวังที่พกมาตลอดเวลายาวนาน

ทุกอย่างปลดปล่อย..ในวันนี้ แม้ไม่หมด เพราะยังไม่สมบูรณ์

ก็ตาม...

ยังต้องก้าวต่อไป

ยังต้องสู้ต่อไป

ยังต้องเดินต่อไป

อีกไกล

อีกนาน

อีกอื่น ๆ อีก..

วันอังคารที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2554

เศษความคิด..วิชาความจริงของความรัก2

เป้าหมายและความดีของการแต่งงาน

เป้าหมายของการแต่งงาน ก็คือ

การมีบุตร และ การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

น.ออกัสติน พูดถึง ความดีของการแต่งงาน ซึ่งมี 3 ประการ

ประการแรก คือ ความซื่อสัตย์

ประการที่สอง คือ การมีบุตร

ประการที่สาม คือ การเป็นศีลศักดิ์สิทธิ์

สิ่งเหล่านี้เป็นความดีทั้ง 3 ประการนี้มีอยู่ในขอบเขตของการแต่งงานเท่านั้น..

พูดง่าย ๆ คือ ขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดไปไม่ได้

แต่งงานกันแล้ว.. แต่ไม่มีความซื่อสัตย์ต่อกัน

ชายมีเมียน้อย  หญิงเล่นชู้.. ชีวิตคู่จะเป็นอย่างไร?? เพราะไม่มีความซื่อสัตย์ต่อกัน

แม้ว่าจะรับศีลแต่งงานอย่างศักดิ์สิทธิ์ มีผู้คนมาร่วมเป็นพยานมากมาย

แม้ว่าจะมีลูกด้วยกันหลายคน

แต่ไม่มีความซื่อสัตย์ในชีวิตคู่แล้ว...ครอบครัวนี้จะเป็นอย่างไร??? ตาย

แต่งงานกันแล้ว..แต่ไม่มีบุตร

จะด้วยเหตุผลตามธรรมชาติ หรือ ด้วยเจตนา

การแต่งงานนั้นก็ไม่สมบูรณ์ โดยเฉพาะการตั้งใจจะไม่มีบุตร

ความรักของทั้งสองก็จะตายไป เมื่อพวกเขาตายไปเช่นกัน..

แต่งงานกันแล้ว..แต่ไม่รับศีลศักดิ์สิทธิ์

ชายและหญิงอยู่กันตามลำพัง ขาดพระหรรษทานของพระเจ้า

ชีวิตแต่งงานจะเป็นอย่างไร?  ตาย เช่นกัน

องค์ประกอบทั้ง 3 จึงเป็นความดีในชีวิตการแต่งงาน

หลังสังคายนาวาติกันที่ 2

พูดถึง เป้าหมายของการแต่งงานมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น..

ความรักไม่ใช่เป็นผลของการให้กำเนิด.. หมายความว่า การมีบุตรทำให้เกิดความรัก

การให้กำเนิดก็ไม่ได้เป็นผลของความรัก..หมายความว่า รักกันแล้วให้กำเนิดบุตร

การให้กำเนิดเป็นการแสดงออกของความรัก

ความรักไม่ใช่เป็นสิ่งแรก และการให้กำเนิดเป็นสิ่งที่สองรองลงไป..

แต่..การให้กำเนิดเป็นส่วนทั้งหมดของความรัก

แนวความคิดนี้หมายความว่า..

เราไม่สามารถแยกความรักออกจากการให้กำเนิดบุตรได้

ไม่สามารถแบ่งว่านี่คือความรัก นี่คือการให้กำเนิดบุตร

แนวความคิดนี้ต้องการเน้นว่า..

ความรักและการให้กำเนิดบุตรต้องควบคู่กันกัน

เมื่อรักแล้วต้องให้กำเนิดบุตร

การให้กำเนิดบุตรก็ต้องเป็นความรัก

ความรักและการให้กำเนิดบุตรต้องไปพร้อม ๆ กัน

เศษความคิด..วิชาความจริงของความรัก

วิชานี้เป็นวิชาสุดท้ายของการสอบในปีนี้..

มนุษย์ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อ..รัก

มนุษย์เป็นตัวของตัวเองเมื่อ..รัก

มนุษย์เป็นมนุษย์เมื่อ..รัก

รักความจริงของมนุษย์ และ รักความจริงของความรัก

เราสามารถค้นพบความจริงได้

เมื่อเรามองดูความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และความรัก

ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และความรัก..

ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่เราแทรกเข้ามาระหว่างเรา

แต่เป็นความสัมพันธ์ที่มีมาก่อนแล้ว..ก่อนที่จะมีตัวของเราด้วย..

ความสัมพันธ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของความเป็นจริงของมนุษย์

เนื่องมาจากความรักและมนุษย์ที่เป็นหนึ่งเดียวกัน

ดูเหมือนว่า..ความมนุษย์ ความรัก และความจริงจะเป็นสิ่งที่แยกจากกันไม่ได้

มนุษย์เป็นความเป็นจริง

ความรักเป็นบางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้น

ความจริงเป็นองค์ประกอบที่ขาดไม่ได้

แต่..มีปัญหา อยู่ 3 ประการเกี่ยวกับความรัก

ประการแรก..

เป็นการแยกออกจากกันระหว่างความรักและการแต่งงาน..เป็นไปได้หรือ?

นั่นคือ ความรักไม่จำเป็นต้องแต่งงาน...เห็นด้วยหรือ?

นั่นคือ การแต่งงานไม่จำเป็นต้องรักก็ได้...จริงไหม?

ประการที่สอง..

ในประวัติศาสตร์ของนักคิด นักปรัชญาทั้งหลาย

พูดถึงแต่เรื่องความรัก..โดยที่ไม่ได้กล่าวถึง เรื่องการแต่งงานไปพร้อมกันเลย

ทำไมเป็นเช่นนี้?

พูดถึงแต่เพียง..ความรักต่อตัวเอง ความรักต่อคนอื่น และความรักต่อพระเจ้า

ทำไมเป็นเช่นนี้?

ประการที่สาม..

เรื่องความรักมีความหมายอยู่ในทุกสิ่งทุกอย่าง..แน่ใจหรือ??

มองทุกอย่างในทุกสิ่งเป็นเรื่องความรัก..?

ทุกอย่างมีคำตอบ..

ทุกอย่างมีวิวัฒนาการ

ทุกอย่างเป็นกระบวนการ

ทุกอย่างเป็นวิธีการ

และทุกอย่างเป็นการพิสูจน์หาความจริง

นี่แหละคือความคิดของมนุษย์ในอดีต

ที่มีอิทธิพลต่อชีวิตของเรา...